دعای صحیفه - متن عربی و ترجمه ی فارسی دعای صحیفه - مهدی

دست نوشته های مهدی عباسی

دعای صحیفه - متن عربی و ترجمه ی فارسی دعای صحیفه

بسم الله الرحمن الرحیم  

به نقل از سایت دکترعلی حق شناس در کتاب شریف و با برکت مهج‌الدعوات مرحوم سیدبن طاووس ، دعای شریفی با برکات بسیار و آثار فوق‌العاده از مولی‌الموالی امیرالمؤمنین (ع) نقل نموده که سزاوار است شیعیان آن حضرت از آن غافل نباشند و در مشکلات دنیا و آخرت و مسائل فردی و اجتماعی از آن بهره گرفته به نتیجه مطلوبشان برسند و از خیر این جهان و آن جهان بهره‌مند گردند .

دعای صحیفه
دعای صحیفه

فضیلت دعای الصحیفه

۱)     پس به به برکت این دعا فرشتگان حمل کننده عرش هستند

۲)     و حضرت جبرئیل به برکت این دعا به زمین نازل مى‏شود و به آسمان بالا مى‏رود

۳)     و این دعا بر درهاى بهشت و بر حجره‏ها و کنگره‏ها و بر منزل هاى آن نوشته شده است

۴)     و بهترین دعا بعد از قرآن کریم برای امت پیامبرصلی الله علیه و آله است

۵)     و دارای اسم اعظم خداى تعالى می باشد

۶)     و اگر درختان دنیا قلم و دریاها مرکّب و همه خلایق نویسنده گردند، بر نوشتن ثواب قارى این دعا قدرت ندارند.

۷)     محشور شدن خلایق در روز قیامت به برکت این دعاست. 

 

ثواب دعای صحیفه اگر با نیت خالص و پاک و عمل نیکو خوانده شود :

۱)     چندین برابر شدن قوّت حافظه

۲)     تقویت شعور و علم

۳)     زیاد شدن عمر

۴)     صحّت و سلامتی بدن

۵)     دفع ۷۰  آفت از آفات دنیا و ۷۰۰  آفت از آفت هاى آخرت

۶)     گشوده شدن درهاى بهشت

۷)     برطرف شدن عذاب قبر

۸)     نجات از عذاب آتش

۹)     آزاد شدن دربند

۱۰)   برطرف شدن غم و اندوه

۱۱)   برآورده شدن حاجات دنیا و آخرت

۱۲)   حفظ از مرگ ناگهانى

۱۳)   حفظ از هول و سختی قبر

۱۴)   حفظ از فقر در دنیا

۱۵)   اذن شفاعت در روز قیامت با روى خندان

۱۶)   داخل شدن در دارالسّلام و غرفه‏ها و حلّه‏هاى بهشتی

۱۷)   ثواب جبرئیل و میکائیل و اسرافیل و عزرائیل و ابراهیم خلیل و موسى کلیم و عیسى و محمّد:، اگر در حال روزه این دعا را بخواند.

۱۸)   محشور شدن در قیامت در کنار جبرئیل علیه السلام و درخشیدن او چون ماه شب بدر اگر در مدّت عمر خود پنج مرتبه بخواند.

۱۹)   همسایگی ابراهیم علیه السلام و محمّد  در بهشت

۲۰)   توفیق پاک شدن از گناهان

۲۱)   دیدن پیامبر گرامی  در خواب و بشارت بهشت، اگر در وقت خواب پنج مرتبه با وضو خوانده شود.

۲۲)   سیر شدن گرسنه و سیراب شدن تشنه

۲۳)   شفای بیمار اگر بر او خوانده شود.

۲۴)   پیدا شدن چیزی که دزدیده شده است، اگر بعد از دو رکعت یا چهار رکعت نماز خوانده شود و در هر رکعت سوره حمد یک بار و سوره اخلاص دو مرتبه.

۲۵)   حفظ از دشمن و قدرت نیافتن دشمن بر او و پیروزی در جنگ با دشمن

۲۶)   استجابت دعا

۲۷)   مشمول دعای ملائکه و جنّ و انس شدن

۲۸)   دریافت نور اولیاء

۲۹)   آسان شدن هر امر دشوار

متن عربی و ترجمه ی فارسی دعای الصحیفه

۱)     سه مرتبه می گویی: سُبْحَانَ اللَّهِ الْعَظِیمِ وَ بِحَمْدِهِ

تسبیح مى‏کنم خدایى را که بزرگ است و به حمد او  مشغولم (سپس می گویی:

۲)      سُبْحَانَهُ مِنْ إِلَهٍ مَا أَمْلَکَهُ

منزه است خدا! شگفتا معبودی که چه اندازه مالک است!

۳)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مَلِیکٍ مَا أَقْدَرَهُ 

و منزه است خدا! شگفتا پادشاهى که چقدر تواناست!

۴)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ قَدِیرٍ مَا أَعْظَمَهُ

و منزه است خدا! شگفتا بسیار توانایى که چه اندازه بزرگ است!

۵) وَ سُبْحَانَهُ مِنْ عَظِیمٍ مَا أَجَلَّهُ

و منزه است خدا! شگفتا بزرگى که چه اندازه بزرگوار است!

۶)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ جَلِیلٍ مَا أَمْجَدَهُ

و منزه است خدا! شگفتا بزرگوارى چه اندازه بزرگ است!

۷)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مَاجِدٍ مَا أَرْأَفَهُ

و منزه است خدا! شگفتا بزرکى که چه اندازه مهربان است!

۸)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ رَءُوفٍ مَا أَعَزَّهُ

و منزه است خدا! شگفتا مهربانى که چقدر عزیز است!

۹)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ عَزِیزٍ مَا أَکْبَرَهُ

و منزه است خدا! شگفتا عزیزى که چه اندازه بزرگ است!

۱۰)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ کَبِیرٍ مَا أَقْدَمَهُ

و منزه است خدا! شگفتا بزرگى که چه همیشگى است!

۱۱)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ قَدِیمٍ مَا أَعْلَاهُ

و منزه است خدا! شگفتا جاودانى که چه اندازه بلندمرتبه است!

۱۲)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ عَالٍ مَا أَسْنَاهُ

و منزه است خدا! شگفتا بلند مرتبه‏اى که چه اندازه رفعت دارد!

۱۳)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ سَنِیٍّ مَا أَبْهَاهُ

و منزه است خدا! شگفتا رفیعى که چه اندازه نیکوست!

۱۴)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ بَهِیٍّ مَا أَنْوَرَهُ

و منزه است خدا! شگفتا نیکویى که چه اندازه نورانى است!

۱۵)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مُنِیرٍ مَا أَظْهَرَهُ

و منزه است خدا! شگفتا از روشنایى که چه اندازه آشکار است!

۱۶)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ ظَاهِرٍ مَا أَخْفَاهُ

و منزه است خدا! شگفتا ظاهرى که چه پنهان است!

۱۷)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ خَفِیٍّ مَا أَعْلَمَهُ

و منزه است خدا! شگفتا از پنهانى که چه اندازه داناست!

۱۸)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ عَلِیمٍ مَا أَخْبَرَهُ

و منزه است خدا! شگفتا از دانایى که چقدر آگاه است!

۱۹)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ خَبِیرٍ مَا أَکْرَمَهُ

و منزه است خدا! شگفتا از آگاهى چه اندازه کریم است!

۲۰)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ کَرِیمٍ مَا أَلْطَفَهُ

و منزه است خدا! شگفتا بخشنده‏اى که چه اندازه لطف دارد!

۲۱)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ لَطِیفٍ مَا أَبْصَرَهُ

و منزه است خدا! شگفتا از مهربانى که چه بیناست!

۲۲)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ بَصِیرٍ مَا أَسْمَعَهُ

و منزه است خدا! شگفتا بینایى که چه شنواست!

۲۳)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ سَمِیعٍ مَا أَحْفَظَهُ

و منزه است خدا! شگفتا شنوایى که چه اندازه نگاه دارنده است!

۲۴)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ حَفِیظٍ مَا أَمْلَاهُ

و منزه است خدا! شگفتا نگاه دارنده‏اى که چقدر توانگر است!

۲۵)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مَلِیٍّ مَا أَوْفَاهُ

و منزه است خدا! شگفتا توانگرى که چه صاحب عطاست!

۲۶)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ وَفِیٍّ مَا أَغْنَاهُ

و منزه است خدا! شگفتا دهنده‏اى که چه اندازه بى‏نیاز است!

۲۷)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ غَنِیٍّ مَا أَعْطَاهُ

و منزه است خدا! شگفتا بى‏نیازى که چقدر صاحب بخشش است!

۲۸)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مُعْطٍ مَا أَوْسَعَهُ

و منزه است خدا! شگفتا بخشنده‏اى که چه وسعت بخش است!

۲۹)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ وَاسِعٍ مَا أَجْوَدَهُ

و منزه است خدا! شگفتا رزق دهنده‏اى که چه اندازه بخشنده است!

۳۰)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ جَوَادٍ مَا أَفْضَلَهُ

و منزه است خدا! شگفتا بخشنده اى که چه اندازه صاحب فضل است!

۳۱)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مُفْضِلٍ مَا أَنْعَمَهُ

و منزه است خدا! شگفتا صاحب فضلى که چقدر نعمت بخش است!

۳۲)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مُنْعِمٍ مَا أَسْیَدَهُ

و منزه است خدا! شگفتا نعمت دهنده‏اى که چه سرور است!

۳۳)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ سَیِّدٍ مَا أَرْحَمَهُ

و منزه است خدا! شگفتا سرورى که چه اندازه مهربان است!

۳۴)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ رَحِیمٍ مَا أَشَدَّهُ

و منزه است خدا! شگفتا مهربانى که چه اندازه سخت گیر است!

۳۵)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ شَدِیدٍ مَا أَقْوَاهُ

و منزه است خدا! شگفتا سخت‏گیرى که چقدر نیرومند است!

۳۶)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ قَوِیٍّ مَا أَحْکَمَهُ

و منزه است خدا! شگفتا نیرومندی که چه فرزانه است!

۳۷)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ حَکِیمٍ مَا أَبْطَشَهُ

و منزه است خدا! شگفتا حکیمى‏ که چه صاحب قهر است!

۳۸)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ بَاطِشٍ مَا أَقْوَمَهُ

و منزه است خدا! شگفتا صاحب قهرى که چه اندازه پابرجاست!

۳۹)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ قَیُّومٍ مَا أَحْمَدَهُ

و منزه است خدا! شگفتا به خود برپایى که چقدر ستوده است!

۴۰)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ حَمِیدٍ مَا أَدْوَمَهُ

و منزه است خدا! شگفتا ستوده ای که چه همیشگى است!

۴۱)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ دَائِمٍ مَا أَبْقَاهُ

و منزه است خدا! شگفتا جاودانى که چه ماندگار است!

۴۲)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ بَاقٍ مَا أَفْرَدَهُ

و منزه است خدا! شگفتا ماندگارى‏ که چه اندازه بى‏همتاست!

۴۳)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ فَرْدٍ مَا أَوْحَدَهُ

و منزه است خدا! شگفتا بى‏همتایى که چه یکتاست!

۴۴)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ وَاحِدٍ مَا أَصْمَدَهُ

و منزه است خدا! شگفتا یکتایى که چقدر مورد توجه و بى‏نیاز است!

۴۵)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ صَمَدٍ مَا أَمْلَکَهُ

و منزه است خدا! شگفتا بى‏نیازى که چه اندازه مالک است!

۴۶)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مَالِکٍ مَا أَوْلَاهُ

و منزه است خدا! شگفتا مالکى که چه صاحب اختیار است!

۴۷)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ وَلِیٍّ مَا أَعْظَمَهُ

و منزه است خدا! شگفتا صاحب اختیارى که چقدر بزرگ است!

۴۸)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ عَظِیمٍ مَا أَکْمَلَه

و منزه است خدا! شگفتا بزرگى که چه اندازه کامل است!

۴۹)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ کَامِلٍ مَا أَتَمَّهُ

و منزه است خدا! شگفتا کاملى که چه تمام است!

۵۰)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ تَامٍ ‏مَا أَعْجَبَهُ

و منزه است خدا! شگفتا تمامى که چه اندازه نیکوست!

۵۱)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ عَجِیبٍ مَا أَفْخَرَهُ

و منزه است خدا! شگفتا نیکویى که چه صاحب فخر است!

۵۲)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ فَاخِرٍ مَا أَبْعَدَهُ

و منزه است خدا! شگفتا فخرکننده‏اى که چه اندازه دور است!

۵۳)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ بَعِیدٍ مَا أَقْرَبَهُ

و منزه است خدا! شگفتا دورى که چه نزدیک است!

۵۴)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ قَرِیبٍ مَا أَمْنَعَهُ

و منزه است خدا! شگفتا نزدیکى که چه اندازه غالب است!

۵۵)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مَانِعٍ مَا أَغْلَبَهُ

و منزه است خدا! شگفتا غلبه‏کننده‏اى که چقدر مسلّط است!

۵۶)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ غَالِبٍ مَا أَعْفَاهُ

و منزه است خدا! شگفتا چیره اى که چه بخشاینده است!

۵۷)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ عَفُوٍّ مَا أَحْسَنَهُ

و منزه است خدا! شگفتا بخشاینده‏اى که چه اندازه نیکوکار است!

۵۸)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مُحْسِنٍ مَا أَجْمَلَهُ

و منزه است خدا! شگفتا نیکوکارى که چه زیباست!

۵۹)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ جَمِیلٍ مَا أَقْبَلَهُ

و منزه است خدا! شگفتا زیبایى که چه اندازه پذیرنده [توبه] است!

۶۰)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ قَابِلٍ مَا أَشْکَرَهُ

و منزه است خدا! شگفتا توبه‏پذیرى که چه سپاسگزار است!

۶۱)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ شَکُورٍ مَا أَغْفَرَهُ

و منزه است خدا! شگفتا سپاسگزارى که چه اندازه آمرزنده است!

۶۲)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ غَفُورٍ مَا أَکْبَرَهُ

و منزه است خدا! شگفتا آمرزنده‏اى که چه اندازه بزرگ است!

۶۳)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ کَبِیرٍ مَا أَجْبَرَهُ

و منزه است خدا! شگفتا از بزرگى که چه صاحب جبروت است!

۶۴)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ جَبَّارٍ مَا أَدْیَنَهُ

و منزه است خدا! شگفتا صاحب جبروتى که چه اندازه جزادهنده است!

۶۵)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ دَیَّانٍ مَا أَقْضَاهُ

و منزه است خدا! شگفتا جزادهنده‏اى که چه اندازه حکم کننده است!

۶۶)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ قَاضٍ مَا أَمْضَاهُ

و منزه است خدا! شگفتا حکم‏کننده‏اى که چه حاکم است!

۶۷)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مَاضٍ مَا أَنْفَذَهُ

و منزه است خدا! شگفتا حاکمى که چه فرمانش جارى است!

۶۸)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ نَافِذٍ مَا أَرْحَمَهُ

و منزه است خدا! شگفتا فرمانروایی که چقدر مهربان است!

۶۹)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ رَحِیمٍ مَا أَخْلَقَهُ

و منزه است خدا! شگفتا مهربانى که چه اندازه آفریننده است!

۷۰)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ خَالِقٍ مَا أَقْهَرَهُ

و منزه است خدا! شگفتا آفریدگارى که چه اندازه چیره است!

۷۱)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ قَاهِرٍ مَا أَمْلَکَهُ

و منزه است خدا! شگفتا چیره اى که چه صاحب مملکت است!

۷۲)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مَلِیکٍ مَا أَقْدَرَهُ

و منزه است خدا! شگفتا پادشاهى که چقدر تواناست!

۷۳)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ قَادِرٍ مَا أَرْفَعَهُ

و منزه است خدا! شگفتا توانایى که چه اندازه بلندپایه است!

۷۴)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ رَفِیعٍ مَا أَشْرَفَهُ

و منزه است خدا! شگفتا بلندپایه‏اى که چه اندازه شریف است!

۷۵)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ شَرِیفٍ مَا أَرْزَقَهُ

و منزه است خدا! شگفتا شریفى که چه روزی بخش است!

۷۶)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ رَازِقٍ مَا أَقْبَضَهُ

و منزه است خدا! شگفتا روزى دهنده‏اى که چه تنگ گیر است!   

۷۷)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ قَابِضٍ مَا أَبْسَطَهُ

و منزه است خدا! شگفتا تنگ گیری که چه وسعت بخش است!

۷۸)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ بَاسِطٍ مَا أَهْدَاهُ

و منزه است خدا! شگفتا روزى گستراننده‏اى که چه اندازه راهنماست!

۷۹)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ هَادٍ مَا أَصْدَقَهُ

و منزه است خدا! شگفتا راهنمایى که چقدر راستگوست!

۸۰)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ صَادِقٍ مَا أَبْدَاهُ

و منزه است خدا! شگفتا راستگویى که چه اندازه آشکار است!

۸۱)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ بَادِئٍ مَا أَقْدَسَهُ

و منزه است خدا! شگفتا ظاهرى که چه منزّه از عیب هاست!

۸۲)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ قُدُّوسٍ مَا أَظْهَرَهُ [مَا أَطْهَرَهُ‏]

و منزه است خدا! شگفتا شکوهمندی که چقدر ظاهر [پاکیزه] است!

۸۳)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ ظَاهِرٍ [مِنْ طَاهِرٍ] مَا أَزْکَاهُ

و منزه است خدا! شگفتا آشکارى [پاکیزه‏اى‏] که چه پاک است!

۸۴)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ زَکِیٍّ مَا أَبْقَاهُ

و منزه است خدا! شگفتا پاکى که چه اندازه ماندگار است!

۸۵)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ بَاقٍ مَا أَعْوَدَهُ

و منزه است خدا! شگفتا ماندگارى که چه اندازه بازگرداننده است!

۸۶)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ عَوَّادٍ [مُعِیدٍ] مَا أَفْطَرَهُ

و منزه است خدا! شگفتا بازگرداننده ای که چه آفریننده است!

۸۷)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ فَاطِرٍ مَا أَرْعَاهُ

و منزه است خدا! شگفتا آفریننده ‏اى که چه اندازه نگاه دارنده است!

۸۸)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ رَاعٍ مَا أَعْوَنَهُ

و منزه است خدا! شگفتا نگاه دارنده‏اى که چه یاور است!

۸۹)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مُعِینٍ مَا أَوْهَبَهُ

و منزه است خدا! شگفتا یارى‏کننده‏اى که چه اندازه بخشنده است!

۹۰)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ وَهَّابٍ مَا أَتْوَبَهُ

و منزه است خدا! شگفتا بسیار بخشنده‏اى که چقدر توبه پذیر است!

۹۱)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ تَوَّابٍ مَا أَسْخَاهُ

و منزه است خدا! شگفتا توبه پذیری که چه اندازه سخیّ است!

۹۲)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ سَخِیٍّ مَا أَبْصَرَهُ

و منزه است خدا! شگفتا دهنده ای که چه اندازه بیناست!

۹۳)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ بَصِیرٍ مَا أَسْلَمَهُ

و منزه است خدا! شگفتا بینایى که چه اندازه سالم است!

۹۴)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ سَلِیمٍ مَا أَشْفَاهُ

و منزه است خدا! شگفتا سالمى که چقدر شفادهنده است!

۹۵)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ شَافٍ مَا أَنْجَاهُ

و منزه است خدا! شگفتا شفادهنده‏اى که چه اندازه رهایی بخش است!

۹۶)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مُنْجٍ مَا أَبَرَّهُ

و منزه است خدا! شگفتا نجات دهنده‏اى که چه اندازه نیکوکار است!

۹۷)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ بَارٍّ مَا أَطْلَبَهُ

و منزه است خدا! شگفتا نیکوکارى که چقدر خواهنده است!

۹۸)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ طَالِبٍ مَا أَدْرَکَهُ

و منزه است خدا! شگفتا خواهنده اى که چه صاحب ادراک است!

۹۹)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مُدْرِکٍ مَا أَشَدَّهُ

و منزه است خدا! شگفتا ادراک‏کننده‏اى که چه چیز او را سخت گیر است!

۱۰۰)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ شَدِیدٍ مَا أَعْطَفَهُ

و منزه است خدا! شگفتا سخت گیری که چه اندازه مهربان است!

۱۰۱)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مُتَعَطِّفٍ مَا أَعْدَلَهُ

و منزه است خدا! شگفتا مهربانى که چه دادگر است!

۱۰۲)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ عَادِلٍ مَا أَتْقَنَهُ

و منزه است خدا! شگفتا دادگرى که چه اندازه فرمانش استوار و محکم است!

۱۰۳)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ مُتْقِنٍ مَا أَحْکَمَهُ

و منزه است خدا! شگفتا محکم‏کننده‏اى که چقدر فرزانه است!

۱۰۴)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ حَکِیمٍ مَا أَکْفَلَهُ

و منزه است خدا! شگفتا حکیمى که چه ضامن و سرپرست است!

۱۰۵)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ کَفِیلٍ مَا أَشْهَدَهُ

و منزه است خدا! شگفتا ضامنى که چه اندازه گواه است!

۱۰۶)     وَ سُبْحَانَهُ مِنْ شَهِیدٍ مَا أَحْمَدَهُ

و منزه است خدا! شگفتا گواهى که چقدر ستوده است!

۱۰۷)     وَ سُبْحَانَهُ هُوَ اللَّهُ الْعَظِیمُ وَ بِحَمْدِهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ اللَّهُ أَکْبَرُ وَ لِلَّهِ الْحَمْدُ وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ دَافِعِ‏ کُلِّ بَلِیَّةٍ وَ هُوَ حَسْبِی وَ نِعْمَ الْوَکِیلُ.

و منزه است او! اوست خداى بزرگ و به سپاس او مشغولم. و همه حمد از براى خداست. و معبودى جز خدا نیست. و خدا بزرگ تر است از آنکه به وصف درآید. و ستایش از براى خداست. و حرکت و قدرتى نیست مگر به قدرت خداى بلندمرتبه بزرگ، دفع‏کننده هر بلا. و اوست مرا بس است و نیکو کارسازی است.

  • منبع : www.alihaghshenas.ir/index.aspx?pid=99&articleid=77522

التماس دعا

تاریخ ارسال: جمعه 12 مرداد 1397 ساعت 23:39 | نویسنده: مهدی عباسی | چاپ مطلب
نظرات (0)
امکان ثبت نظر جدید برای این مطلب وجود ندارد.